Een vitaal leven, een gezond leven, een leven samen. Een mooi leven waar wij zelf de regie over hebben.”

Zo krijgt het vorm

In het begin bleek één ding lastig: inwoners betrekken. Dorpsbijeenkomsten trokken nauwelijks bezoekers. Dat vroeg om een andere aanpak. Door samen te werken met lokale verenigingen, zoals de toneelvereniging die ludieke sketches opvoerde bij de supermarkt, kwam de beweging op gang. Ontmoeting werd zichtbaar en aantrekkelijk. 

Een belangrijke stap was de oprichting van het Trefpunt Mooi Leven: een fysieke plek waar inwoners terechtkunnen met vragen over zorg, welzijn, vitaliteit, zingeving en wonen. Organisaties werken er samen onder één dak, waardoor vraag en aanbod sneller worden verbonden.

“Je helemaal richten op het ontmoeten en verbinden is nodig.”

Wat dit losmaakte

Door te focussen op ontmoeten ontstond betrokkenheid. Inwoners kwamen niet alleen voor hulp, maar ook om iets te brengen. Nieuwe initiatieven ontstonden, zoals voorzorgcirkels waarin buren elkaar ondersteunen, en samenwerkingen tussen organisaties die elkaar eerder nauwelijks spraken.

Het label Living Lab gaf ruimte om te experimenteren. Mislukkingen mochten er zijn. Juist dat vergrootte eigenaarschap en draagvlak.

Waarom dit werkt

Mooi Leven laat zien dat gemeenschap niet ontstaat door plannen, maar door relaties. Door ontmoeting te faciliteren, in het dorp, in de wijk, onder één dak, groeit samenredzaamheid vanzelf. Preventie wordt onderdeel van het dagelijks leven.

Wat deze case bewijst

• Ontmoeting is de motor van gemeenschapsvorming

• Inwoners haken aan als de drempel laag is

• Experimenteren vergroot draagvlak en zeggenschap

• Gezondheid begint vóór zorg