In haar initiatiefnota pleitte zij voor samenwerking, gemeenschapsvorming en voorzorgcirkels. Niet als verplichting, maar als uitnodiging. Mensen die elkaar kennen, helpen elkaar makkelijker.
Elke Slagt-Tichelman bracht praktijk, politiek en beleid bewust bij elkaar. Ze sprak met bewoners, zorgprofessionals en maatschappelijke organisaties en haalde hun ervaringen naar de Tweede Kamer. Verhalen over eenzaamheid, gemeenschapskracht en informele zorg vormden de basis voor haar initiatiefnota.
Door deze verhalen te bundelen en breed te delen, ontstond draagvlak over partijgrenzen heen. Zorgzame gemeenschappen werden niet neergezet als alternatief voor professionele zorg, maar als onmisbaar fundament eronder. Zo kreeg gemeenschapsvorming een plek op de politieke agenda, met ruimte voor samenwerking, experiment en ondersteuning.
Door samen te werken daalt de zorgvraag en voelen vrijwilligers zich gewaardeerd. Informele en formele zorg vinden elkaar. De boodschap werd luider - mede door samenwerking binnen de Participatiecoalitie.
Door samenwerking tussen bewoners, vrijwilligers en professionals daalt de zorgvraag en voelen mensen zich meer gezien en gewaardeerd. Informele en formele zorg vinden elkaar sneller en initiatieven krijgen meer ruimte om te groeien. De boodschap werd luider, mede door samenwerking binnen de Participatiecoalitie.
Gemeenschap groeit uit kleine dingen. Een bakkie doen. Even langsgaan. Door drempels te verlagen, ontstaat betrokkenheid zonder dwang.
Gemeenschap verlaagt zorgdruk
Informele zorg versterkt formele zorg
Vrijwilligheid werkt beter dan verplichting
Kleine gebaren hebben grote impact
Overal in het land laten mensen zien dat het anders kan. In buurten, dorpen en gemeenschappen waar zorg en welzijn weer van ons allemaal worden.
Samen initiatief nemen verbindt een dorp
Altijd iemand die naar je omziet
